Service to the Earth

Ergens deze zomer had ik een team-retreat in de natuur. Op een avond deden we een ‘vuurceremonie’ met Melany Vivian Zarate Gonzalez. Die ceremonie was in haar volk een maandelijkse traditie, bij nieuwe maan: ze schreven in stilte op welke dienst ze de laatste maand aan de aarde hadden geleverd en reflecteerden of ze wel genoeg hadden gedaan. En hoe konden ze volgende maand béter van dienst zijn aan de planeet?

Ook wij moesten dat allemaal op een papiertje schrijven en vervolgens in het vuur gooien.

De aarde bedanken voor haar diensten. Klinkt dat zweverig?

Dat vond ik eerst ook, maar het ritueel en de avond betoverde me en bleef lang nazinderen.

Want ze heeft gelijk.

De aarde bedanken. We zouden het elke dag moeten doen. De lucht die we inademen, het water dat we drinken, het voedsel dat we eten: we overleven geen dag als die allemaal vergiftigd of verdwenen zijn.

‘Dienstbaarheid’ heeft voor velen wellicht een te onderdanige ondertoon. Want wat levert de planeet aan ons? Djeez, het zijn toch wel méér dan diensten, die lucht, het water en de aarde? We zijn erin geslaagd die ‘diensten’ een vuil woord te laten worden en ‘markt’ (waarbij water en land voor grof geld worden verkoct en mensen uitgebuit) een ‘normaal’, ‘goed’ woord. Is dàt niet te gek, eigenlijk?

Wij mensen vinden dat er wel genoeg lucht, water en aarde is en gebruiken het elke dag grenzeloos en zonder veel dankbaarheid en respect.

Het zette me zeker aan het denken om voortaan geregeld na te denken of ik inderdaad wel iets terugdoe voor alles wat ik krijg. En nee, ik doe lang niet genoeg terug! Ik neem ZOveel meer dan ik krijg. Maar ik doe wel mijn best om zo weinig mogelijk te nemen – zo weinig mogelijk lucht te vervuilen door niet met de auto of vliegtuig te gaan, zuinig te zijn met drinkwater (maar tot mijn afgrijzen spoel ik mijn drol elke dag weg met drinkwater), geen dode dieren te eten, zo weinig mogelijk afval te maken… En in mijn werk probeer ik mee mensen bewust te maken dat ze zich moeten laten horen voor een systeemverandering. Zo de aarde uitbuitend leven, daarmee halen we 2050 niet, mensen!

Wat ik doe is nog lang niet genoeg. Maar ik denk er vanaf nu wel regelmatig over na. Ik leef dankzij deze aarde. Ik hou ervan, ze is prachtig. Waar je van houdt, verniel je toch niet? Echte liefde is méér teruggeven dan je krijgt?

Vergeet niet, alles is verbonden. Zo heb ik –en jij wellicht ook- vandaag zeker iets aan dat gemaakt is door een inwoner van Bangladesh, van iemand die vandaag misschien wel zijn of haar huis, werk, wie weet kinderen is verloren. De mensen die het minste uitstoten en onze één-euro-shirts maken, die hun huizen worden weggespoeld vandaag. Is dat zorgen voor elkaar?

Ik hoop dat het nu wat minder zweverig klinkt en nodig je uit om ook eens na te denken: Hoe was jouw dienst aan de Aarde vorige maand? Heb je veel gegeven of vooral genomen? En hoe kan je volgende maand beter doen?

Diepe buiging aan u,

Fenna

Advertisement

2 thoughts on “Service to the Earth

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.